Pelgrimeren: zwerven opent je hart en laat je floreren

IMG_2208 (3)In deze blog vind je mijn ervaringen met pelgrimeren. Ze komen van mijn oude website. De kern is loslaten, vrijheid, vertrouwen, hier en nu zijn. Leven als een pelgrim: open en in je kracht. De leukste manier om te gaan floreren: Ten volle leven, met alle ups en downs en ervan genieten. Wie wil dat nu niet? Er is wel wat moed voor nodig omdat je jezelf behoorlijk tegen kunt komen. Het leidt tot levenskunst: de rust/vrede vinden om te accepteren wat je niet kunt veranderen, de moed om aan te pakken wat je wel kunt veranderen en de wijsheid om het onderscheid te (leren) kennen. Je leert vrij snel dat het geen nut heeft om te balen van wat er nu niet is (koffie, eten, de zon). En een verslag van een deelneemster aan mijn retraite Artikel Tot bloei komen.

Welke risico’s zijn er?

Deze toen 90 jarige Italiaan in Landsberg Am Lech waarschuwde me voor “de Italiaanse man” door te zeggen: “was ik jonger geweest, zou ik gevaarlijk voor u zijn geweest.” vaak krijg ik de vraag of ik niet bang ben. Na een tijdje stel ik alleen een wedervraag:  “waarvoor dan?” En ik krijg de vreemdste antwoorden: massamoordenaars, de Russen, al die bandieten, verkrachters, dieven…. En ik lokte het uit door er veel te leuk bij te lopen in mijn jurk. Heerlijk compliment. De arme hond werd gediskwalificeerd als zijnde een ontmoetingen_Italiaanbaby-toy-doggie-dog waar een gemiddelde Rus of moordenaar wel raad mee zou weten. Over het algemeen zijn het vage generalisaties: al die bandieten, dieven, moordenaars, verkrachters. JA kan allemaal gebeuren.  Als ik iets ervaren heb dan is het wel dat een mens inderdaad het meeste lijdt aan het lijden dat hij vreest. Natgeregend honger en kou trotseren: dat was de ware uitdaging en ook die hebben we overleefd.

Slapen

stalReserveren geeft zekerheid maar beperkt de vrijheid om onderweg iets anders te gaan doen, te stoppen op een mooie plek, een andere route te nemen of om een uurtje verder te lopen. Ik ben uitgekomen bij niet reserveren met het risico geen onderdak te vinden. Zelfs een stal met modderbodem kan dan een geschenk uit de hemel zijn.

Zoeken naar de ja: In het hoogseizoen kan de reguliere horeca niet zo goed omgaan met ‘zwervers’ die niets gepland hebben. Het is best verrassend te merken dat er dan toch nog wel iets te regelen valt als ze willen. Bijdragen aan een voettocht naar Rome wil bijna iedereen wel. En je hebt geen kamer of bed nodig, je hebt een veilig en droog onderkomen voor de nacht nodig. Vaak tegen gereduceerd tarief.

In dank aanvaarden wat aangeboden wordt: Mijn favoriete overnachtingen zijn bij mensen thuis die ik tegen het lijf loop en me een maaltijd en bed aanbieden. Heerlijk te ervaren hoeveel plezier je iemand kunt doen door geboden hulp in dank te aanvaarden.

Kamperen: biedt maximale vrijheid en het is heerlijk is om ’s avondsIMG_0799 naar de sterrenhemel te kijken en wakker te worden met uitzicht op een riviertje. Liefst op een privé camping, ‘bewaakt’ door Juta: mijn trouwe metgezel.

Bagage: alles wat je thuislaat is mooi meegenomen 

Een vuistregel is dat je maximaal 12% van je eigen lichaamsgewicht draagt. Ik probeer 10% aan te houden. Stokken ontlasten je knieën. Honden schijnen 20% van hun eigen gewicht te kunnen dragen, dat rond ik ook af naar beneden. Hieronder mijn paklijst:

bagageTent, rugzak (35 liter incl water), slaapzak, matras en hangmat samen goed voor 4 kilo. Dan nog ruim 4 kilo voor: 2 paar merino wollen sokken, 2 jurkjes, 2 onderbroeken, 1 bikini, 1 shirt met lange mouwen, 1 lange onderbroek, 1 zijden broek met lange pijpen, een lakenzak, toch maar wel een routeboekje voor de povlakte en 1 voor de franziskusweg.

Wat laat je achter?

Veel mensen gaan op pelgrimstocht om een periode in hun leven af te
sluiten. Op de weg achterlaten_wegwijzernaar Santiago zie je vaak stenen liggen op de routepaaltjes. De meeste mensen laten symbolisch de zware dingen achter. Op een gegeven moment ben ik daar bloemen bij gaan leggen. Nootjes, flesjes water en allerlei leuke dingen.

Geluk is aanstekelijk: Er werd gegist naar wie er waarom bloemen en eten achterliet. Het werkte aanstekelijk. Steeds meer mensen begonnen juist de dingen die ze zelf leuk vinden om te vinden voor anderen achter te laten.

Dingen gaan en komen: Het is een vorm van loslaten. Het is veel leuker om iets dat jij over hebt weg te geven in plaats van naar huis te sturen. De ene dag geef ik een jasje aan een vrouw die het koud heeft. De volgende dag ontvang ik een kaart van iemand die gaat emigreren. Dezelfde kaart is weer gegeven aan een serveerster die ook graag eens zou pelgrimeren.

Het nut van een doel/richting 

De weg is het doel. Maar het helpt om een richting te hebben. Een goede de_wegbestemming ‘trekt’ je als het ware naar zich toe. En maakt dat anderen je willen helpen omdat ze graag deel willen hebben aan jouw avontuur. Je voelt je heel anders als je naar Rome loopt dan wanneer je naar het volgende dorp wandelt. Zelf vind ik het leuker mijn eigen weg te zoeken. 
Santiago heeft als voordeel dat de infrastructuur ‘geregeld’ is. Zeker in Spanje hoef je je geen zorgen te maken over een slaapplaats of eten. De route wordt door veel mensen gelopen waardoor je niet alleen hoeft te zijn. Verdwalen is bijna onmogelijk door alle aanwijzingen.

Rome is in opmars. De vereniging pelgrimswegen naar Rome groeit als kool. Het grote verschil met Santiago is voor mij dat ik de enige was die met een rugzak liep. Er is niet zo’n uitgebreide infrastructuur waardoor het spannender wordt. Het effect op toevallige passenten is echter groot en heel leuk om te zien dat mensen er echt blij van worden.

De weg vinden kan met behulp van een GPS of uitgebreid kaartmateriaal. Ik heb ontdekt dat het veel lichter en leuker is om met een globale overzichtskaart van dorp naar dorp te lopen en onderweg de mensen te vragen wat het leukste pad is.

Verdwalen is helemaal niet erg. Als je een traject van enige duizenden kilometers loopt, maakt het niet uit of je een dorp meer of minder naar links of rechts uitkomt op een dag. Als je toch al geen vaste route hebt is de richting goed genoeg. Er zijn een paar aandachtspunten en die hebben te maken met rivieren, snelwegen en bijvoorbeeld de Alpen. Je kunt niet domweg in een rechte lijn lopen. Ik heb geleerd dat het leuk en handig de rivieren te volgen.

Ontmoetingen

ontmoetingen_dames_en_hondenDoordat je open bent en geen strakke planning hebt, is er ruimte voor allerhande tijdelijk gezelschap. Twee Duitse vriendinnen lopen met hun Australische herders een paar dagen langs de Lech. We ontmoeten elkaar in de tuin van een herberg. Ze vragen of ik het leuk vind een stukje met hen mee te lopen. Dus de volgende dag zijn we met drie vrouwen en vier honden.

Ga je mee? We lopen langs een huis waar een vrouw slakken uit haar tuin naar de berm van de weg brengt. Ze vraagt wat wij doen en ik zeg: “ik loop naar Rome”. Ze heeft wel zin om mee te gaan maar kan haar kudde schapen niet langer dan een dag alleen laten. Ze besluit een dag met ons mee te lopen.
ontmoetingen_barbara_2
Een aanbod: Op aanraden van mensen die mij een lunch aanboden, ben ik op weg naar een adres in Reimlingen. Onderweg loop ik langs een oude kloostermolen en in de tuin zitten Barbara en haar kinderen.Ze nodigt me uit om iets te drinken en zegt dat ik kan blijven mits ik een slaapzak bij me heb. De volgende ochtend loopt Barbara met me mee richting Nordlingen tot aan de eierboerderij.
ontmoetingen_chris_en_zijn_meiden
Twijfel We schuilen voor een heftig onweer in afwachting van de herberg die om 17:00 uur opent. Christiaan vraagt of ik hulp nodig heb. Ik wijfel of ik in een busje stap met een man alleen. Hij zegt dat zijn dochters erg blij zijn als hij een gast met hond meebrengt. Ik ga mee en heb een zeer speciale avond.  Eén van de meisjes tekent in mijn pelgrimspaspoort een ‘stempel’. Ik kook samen met zijn vrouw. Die avond hebben we een gesprek over dankbaarheid. Hun jongste dochter van 4 heeft sinds 2 jaar 14 uur dialyse per etmaal nodig. De oudere meisjes mogen een etappe meelopen. Christiaan haalt ze weer op en zet me aan de andere kant van de stad weer op een zandweg af. 

Alles of niets

Niets: “Keine hunde hier” roept Connie. connie_alles_of_nixIk loop met haar mee naar de poort. Breng een groet over van degene die me naar haar doorverwezen had. Ze legt uit dat haar oude blinde en dove hond in de war raakt van de lucht van andere honden.

Alles: Als de gemoederen bedaard zijn, blijkt ze een huis te hebben maar dat is nog niet schoongemaakt. Ik zeg dat ik mijn slaapzak wel gebruik. Uiteindelijk verschoont ze het bed, wast al mijn bagage en stookt de badkamer op. ’s avonds komt ze met een paar biertjes buurten. De volgende dag krijg ik een vorstelijk ontbijt en mag ik pas weg als ik een lunchpakket voor mezelf en ook een noodrantsoen voor Juta meegenomen heb. Ze rekent de helft van de normale prijs vanwege de onvriendelijke ontvangst.

Humor

ontmoetingen_riesenschnautzerOp een van die dagen dat het niet zo goed ging, besloot ik bij een voormalig klooster aan te kloppen. Het was nu een instelling voor geestelijke gezondheidszorg. Ik vraag: “heeft u een kamer voor pelgrims?” Zij zegt: “ja maar niet voor honden”. Waarop ik eruit flap: “ook niet voor een pelgrimschnautzer?” Dat leidde tot een ontwapenende lach en een oprecht nieuwsgierig: bestaat zoiets?

Improvisatie Ik improviseerde er lustig op los: ja dat is een speciaal ras gefokt om mee op pelgrimstochten te gaan. Ze dragen hun eigen voer en zijn uiterst sociaal en lief voor gehandicapten. Het bleek dat één van de nonnen ‘respect’ voor honden had. In Duitsland betekent dit dat iemand doodsbang is.

Ein lösung Ze begon het zo leuk te vinden dat ze op zoek ging naar een oplossing. Dat klinkt in het Duits toch wat naar. Ik mocht in een bijgebouw blijven en Juta mocht naast mijn bed slapen. De volgende ochtend kreeg ik een vorstelijk ontbijt en een lunchpakket van een kilo of 2. Weer wat om weg te geven.

 

 

Advertenties

3 reacties op Pelgrimeren: zwerven opent je hart en laat je floreren

  1. Peter van den Berg zegt:

    Jeetje Anne-Marie wat gaaf! Blijf schrijven. Dit zijn mooie verhalen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s