Het weten van je hart, verslag van een weekend wandelen.

IMG_5027[1]

De Ooievaars zijn net terug op Vlierhof

Denken, voelen en het weten van je hart op één lijn
De idee was een light versie van mijn retraite Floreren. Tussen het wandelen door wat oefeningen om de deelnemers te helpen uit het hoofd te komen. Uiteindelijk heb ik gekozen voor geleide meditaties van Alan Seale gericht op ziel en ego in harmonie samen te laten werken.

Ziel en ego
Een paar citaten van Alan Seale: “Wanneer wij het sacrale en het wereldlijke scheiden, scheiden we in feite ziel en ego.” “Wanneer we ziel en ego scheiden, verliezen we ons gevoel van verbinding met het geheel.” “In werkelijkheid beroven wij, door ego en ziel gescheiden te houden, zowel de heilige als de seculiere wereld van de mogelijkheid hun grootste potentieel te bereiken”. “Als mens zijn wij de brug tussen Bewustzijn en materie”. “De ziel verbindt, ze leeft zowel in ons als in Bewustzijn”. Je ziel vormt je persoonlijke sleutel tot het realiseren van jouw potentieel en dat van jouw project of organisatie. “Het ego levert vervolgens het voertuig waardoor je die mogelijkheden gestalte kunt geven.”

IMG_4999[1]Bewust-Zijn
Op vrijdagmorgen ben ik met hond en rugzak naar Vlierhof gereisd. Na een korte kennismaking met de deelneemsters en een hartelijk weerzien met Anutosh, zijn we naar buiten gegaan. Er ontstond een prachtige uitwisseling rond de vraag hoe open je jezelf. De groep maakte hierdoor een kleine verschuiving naar verbinding vanuit liefde.

Ooi en een nieuwe benadering vindenIMG_5003[1]
Zaterdag hebben we gewandeld in de Ooi polder alwaar de deelnemers voor zichzelf aan de hand van een eigen thema of vraag het denken en voelen hebben verkend. Andere bewoners van de Ooi polder zorgden ook voor mooie ontmoetingen. Het was een heerlijke wandeling. Met s’avonds een prachtig gesprek over de relatie tussen ziel en ego. Een benadering vanuit liefde of vanuit angst. Als vanzelf ontstond mede daardoor een perfecte grond om op zondag met de meditaties over ziel en ego te beginnen.

Reichswald en bezieling

Zondag gaan we met een auto naar Kleef en wandelen naar een boom op de rand van een heuvel. Onder de boom, tussen de takken, eten we onze lunch pakketjes op. Daarvoor doen we oefeningen om te aarden en in een andere bewustzijnstoestand te komen. Na onze ‘boomlunch’ een paar geleide meditaties gericht op het creëren van een realiteitsveld door het afstemmen van emotie, denken en het weten van het hart.

Reacties van deelnemers
“Dit weekend was boven verwachting”. Naast wandelen in een warme groep die al snel een eenheid werd hebben de meditaties me inzicht gegeven en is mijn standvastigheid om wat ik wil doen vanuit mijn hart steviger geworden.

Heel positief! Warm, gastvrij in slechts 2,5 dag even helemaal uit mijn leven. Fijne plek met meditatiemogelijkheid. De geleide meditaties over de drie intelligenties van zondag pasten goed. Ze zijn heel mooi wel af en toe beetje moeilijk. Goede mix tussen meedoen en begeleiden.

Feestje om weer op Vlierhof te zijn en zowel Anutosh als Anne-Marie hierbij mee te maken. De combinatie wandelen en de uitnodiging om te voelen is waardevol. Dit programma werkt in het lijf door. Het voelde als wel 2 weken in plaats van 2 dagen. Tijd werd elastisch.

 

Geplaatst in Geen categorie, spiritualiteit? | 3 reacties

Bewaren van de lichtheid van het leven

Voor het Jacobsgenootschap regio West verzorg ik samen met Inge Grootewal 3 bijeenkomsten over spiritualiteit. Gisteren was de tweede bijeenkomst in Den Haag met 14 deelnemers. De meesten waren er de eerste keer ook bij en gaven aan dat ze hoopten weer de verbinding te voelen zoals ze dat bij de vorige bijeenkomst hadden ervaren.

Hoop
Verder werd er gehoopt op verdieping, ‘aanzwengeling’, open, lichter leven, meer genieten, meer accepteren. Spirituele ervaringen van anderen horen en met anderen delen. Bevordering van spirituele gevoelens en het bewaren van de lichtheid van het leven. Die vond ik zo mooi dat het ook gelijk maar de titel van dit blog is geworden.

Landen
Toen iedereen zo ongeveer  binnengewaaid was, begonnen we met Halleluja op youtube. Deze vier jongens life zien spelen maakt dat bijna iedereen direct uit zijn/haar hoofd komt.
Na een inleiding over wat spiritualiteit zou kunnen zijn en wat je kunt doen om meer ruimte te maken voor spirituele ervaringen hebben we onderstaand verhaal voorgedragen. Het is afkomstig uit het tijdschrift Herademing. Tijdschrift voor spiritualiteit en mystiek. Alle vier de nummers uit 2016 hadden als thema pelgrimeren.

Rabbi Bunam was een volkse man die niet zonder humor, maar ook scherp, zijn leerlingen leerde dat levensheiliging en vroomheid alleen in het volle leven plaatsvinden. Wie dat niet begreep, verloor juist wat ons tot mensen maakt. Ook de idee dat de leraar het allemaal al weet en kan, moest elke leerling uit zijn hoofd leren zetten. Je zult het zelf moeten doen.

Het verhaal van Rabbi Bunam
Aan jongeren die voor de eerste maal bij hem kwamen om van hem te leren, vertelde rabbi Bunam de geschidenis van rabbi Eisik, zoon van Rabbi Jekel in Krakau.
Rabbi Eisik kreeg eens na jaren van rampspoed, die zijn godsvertrouwen niet aan het wankelen hadden gebracht, een droom. Daarin hoorde hij dat hij in Praag onder de brug die naar het koninklijk paleis voert, naar een schat moest zoeken. Maar hij gaf geen gehoor aan zomaar een droom. Pas toen de droom zich voor de derde maal aan hem voordeed, maakte rabbi Eisik zich op en trok naar Praag. Maar bij de brug stonden permanent wachtposten en hij waagde het dus niet te gaan graven. Toch kwam hij elke morgen naar de brug en zwierf er tot de avond rond. Het hoofd van de wacht, op zijn gedrag opmerkzaam geworden, vroeg hem vriendelijk of hij hier iets zocht of op iemand wachtte. Rabbi Eisik vertelde hem welke droom hem uit het verre land hierheen had gevoerd. De officier lachte: ‘en zo ben jij, arme dwaas, met je kapotte zolen dus vanwege een droom hierheen getrokken. Ja, wie vertrouwt er nu op dromen! Dan had ik zeker ook op pad moeten gaan toen mij eens in een droom bevolen werd naar Krakau te reizen, en in de woning van een jood, Eisik, zoon van Jekel moest hij heten, onder de kachel naar een schat te zoeken. Eisik, zoon van Jekel! Ik zie mezelf al in Krakau waar de ene helft van alle joden Eisik en de andere helft Jekel heet, alle huizen ondersteboven keren! En weer lachte hij. Rabbi Eisik boog, keerde naar huis terug, groef de schat op en bouwde het bedehuis, dat rabbi Eisik-zoon van rabbi Jekel- sjoel heet. ‘Knoop dit verhaal in het oor”, placht rabbi Bunam eraan toe te voegen en leer eruit dat er iets is dat je nergens in de wereld kunt vinden en dat er toch een plaats is waar je het kunt vinden.
Martin Buber zegt hierover in Der weg des Menschen: er is geen moraal hierin, allen maar deze les: er is iets dat men op één enkele plaats ter wereld kan vinden. Het is een grote schat, men kan hem de vervulling van het bestaan noemen. Ergens voelen we een gebrek of gemis in ons bestaan dat we pogen op te vullen zonder daarin volkomen te slagen misschien wel juist omdat we het buiten ons eigen leven zoeken. De plaats waar deze schat te vinden is, is de plaats waar men staat. Men kan, alsdus Buber, alleen God toelaten daar waar men werkelijk staat.

Na de pauze was er gelegenheid om de eigen verhalen te delen. Na afloop kregen we terug dat ze gekregen hebben waarop ze gehoopt hadden. Vooral het delen van ervaringen in kleine groepjes voorzag in een enorme behoefte. Aan het eind ging iedereen met moeite weg omdat de pater naar bed wilde.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Spiritualiteit volgens pelgrims

Samen met Inge Grootewal van het Jacobsgenootschap regio Den Haag verzorg ik een serie bijeenkomsten over spiritualiteit. De eerste hebben we als thema levenskunst meegegeven: de rust vinden om te accepteren wat je niet kunt veranderen, de moed om aan te pakken wat je wel kunt veranderen en de wijsheid om het onderscheid te leren kennen.

Wat is spiritualiteit voor jou?
De 18 deelnemers kwamen met de volgende antwoorden: metafysisch, verdieping, verstilling, dat de wereld beter wordt, indrukken die je niet rationeel kunt verklaren, dat wat je ten diepste beroerd, spiritualiteit is persoonlijk, synchroniciteit, pareltje, moeilijk te benoemen, niet te bedenken en één zijn met alles.

Dankbaarheid
We kozen voor het filmpje over gratitude van Schwartzberg vanwege de prachtige beelden en de inspirerende stem van broeder David Steindl Rast met suggesties waar je allemaal dankbaar voor zou kunnen zijn. Deze versie in verband met de ondertiteling. Tip begin als het kleine meisje in beeld komt.

Open of oordelen
Susan Boyle in een Britse talentenschow. Aan de hand van dit filmpje over Susan Boyle ontstond een mooi gesprek over wat oordelen met je doet en hoe lastig het is om niet te oordelen. En natuurlijk de functie van oordelen. De conclusie is dat oordelen ons beperkt, maar we doen het allemaal. Iemand maakte nog de opmerking: “moeten we altijd overal wat van vinden?”

Mildred Norman Ryder “Peace Pilgrim”: Stappen naar innerlijke vrede
Tijdens een kennismaking met Co Creative Process Inquiry stuurde iemand mij een link naar de website over deze Amerikaanse dame die vanaf 1953 tot aan haar overlijden een paar decennia later door Amerika liep voor vrede. Toen dit interview werd opgenomen was Mildred waarschijnlijk midden 60. Over vertrouwen zegt zij in een ander interview: “de wereld is als een spiegel, als je naar haar lacht, lacht ze terug”. Dit filmpje maakte veel los. Is het niet een beetje egocentrisch om je door anderen te laten onderhouden? Neemt ze slechts of geeft ze ook wat terug? Haar vertrouwen was voor sommigen jaloersmakend.

Een touw of een slang?
Jan Geurtz vertelt in onderstaand filmpje hoe we onszelf voor de gek kunnen houden. In verband met technische problemen is dit filmpje helaas niet aan bod gekomen op de avond zelf, maar wil hem hier wel graag meegeven: Jan Geurtz

Ik hou van mij
Als afsluiter hebben we gekozen voor ik hou van mij van Harry Jekkers. Want je geeft pas echt iets waardevols aan iemand als je van jezelf houdt.
Link naar Harry Jekkers

Hoe is deze avond ervaren?
De antwoorden op deze vraag waren: compassie, verrijkend, geen woorden, mindfull, ambitie, inspirerend, heerlijke avond, leerzaam, dankbaarheid, zinvol, erkenning, enthousiasme, waarneming, verbinding, overprikkeling, dank je wel, oefening, vertrouwen en herkenning.

 

Geplaatst in Geen categorie, Pelgrimeren, spiritualiteit? | 1 reactie

1 september van Bratislava naar Augsburg

Gisteren was Eva me voor om afscheid te nemen. Ze was bijna ontroerd en bedankte me zeer hartelijk. Ik vond dat ik haar meer dank verschuldigd was en had een grote bak hondensnoep voor haar hond meegebracht. Nadat ik alles weer in onze rugzakken had weten te pakken, voelde het toch vreemd om niet gewoon verder tegaan in de richting van Budapest. Met een weersverwachting van minimaal 30 graden voor minimaal een week en een nieuwe taal vond ik het wel een mooi moment om terug te gaaan. Ik had me gemeld voor èen trip met een vrachtschip van Bratislava naar Passau, helaas geen reactie. Na een heerlijk ontbijt werd het de catamaran naar Wenen.Met een topsnelheid van 70 km/uur haalt het ding tegen de stroom in nog altijd 50 km/uur. Ik vond het erg leuk de oever nu ook even vanaf de rivier te kunnen bekijken. Na andrhalf uur zijn we midden in Wenen. Een jongen met skatebord is de eerste (na diverse pogingen) die me kan vertellen hoe ik te voet bij het station kom. Alle anderen wijzennaar U of S bahn en zeggen dat hetheel ver is. Het blijkt ca 4 km te zijn en ik kan van stadtpark via Belvedere en dan nog een paar honderd saaie meters naar het Haubtbahnhof. In Mitte koop ik treinkaartjes naar Augsburg met een overstap in München. Als ik Andrea (de vriendin van Norbert die me van het station naar Norberts woning zal brengen en de sleutel geven) wil laten weten hoe laat ik in Augsburg zal zijn, blijkt mijn beltegoed helemaal op. Dat zou niet moeten mogen omdat ik een instelling heb aangegeven dat mijn tegoed met 10 opgewaardeerd wordt als het bijna op is en ik daar een bericht van krijg. Van deze mogelijkheid heb ik vaak gebruik gemaakt omdat ik gèn passwords in kon typen omdat het toetsenbord van mijn iphone geen cijfers meer doet. Waarschijnlijk heb ik ook ergens een limiet gesteld die me nu opbreekt.
Juta sluit inmiddels vriendschap met een groepje mensen die Nederlands blijken te zijn. Ze zijn zeer benieuwd naar mijn verhalen, heb echter niet meer veel tijd omdat ik de trein wil halen. Ik mag een sms vanaf de telefoon van een van de Nederlanders sturen, Ik stuur Andrea het tijdstip van aankomst zoals dat op mijn fahrplan staat dat ik heb meegekregen bij het boeken in Mitte.
Ik haal de trein en vind een lege niet gereserveerde plaats. Het is zo’n trein waarin iedereen vooral met zijn/haar telefoon of laptop in de weer is. Totdat de trein stil gaat staan omdat er werkzaamheden zijn, we zijn wsl een half uur later in München. Ik check mijn ticket en zie dat ik een overstap van 20 minuten in München heb. Ik zie nu ook dat ik volgens het fahrplan en daarmee mijn bericht aan Andrea anderhalf uur later in Augsburg aankom. Dan is het maar goed dat ik de latere tijd heb aangegeven die haal ik ook nog met een vertraging van 30 minuten.
Het blijft echter niet bij een half uur. Op enig moment wordt omgeroepen dat we terug gaan naar Rosenheim en dat nu nog niet kan worden gezegd hoeveel later we in Augsburg zullen zijn. In Rosenheim stap ik even uut en hoop Jut even te kunnen katen plasen. Bij gebrek aan gras en omdt de stop slechts 5 minuten duurt, lukt dit niet. Wel tref ik nu alle rokers en wordt er eindelijk gepraat (en Jut geknuffeld).
Na nog bijna een uur wordt duidelijk dat ik nog later in Augsburg aankom. Van een Lets meisje mag ik de handy lenen om Andrea de nieuwe verwachte aankomsttijd door te geven. Iemand anders zoekt op haar pc naar aansluitingen en een jongen heeft nog wat water voor Juts.
Als we in München aankomen hebben we 5 minuten im de trein te halen. Samen met de Letse houden we de trein nog even vast omdat we de andere 2 ook verwachten. De conducteur is niet heel blij met dit zootje ongeregeld. Na èn paar minuten besluiten we het toch maar te laten gaan omdat weniet zeker wetwn of ze wel deze trein wilden. Misschien zijn ze wel uitgebreid gaan eten voordat ze verder te reizen. Dit scenario bevalt me het best.
Om 9 uur ben ik in Augsburg en Andrea installeert me in Norbert zijn woning.
Hier zit ik nu in de tuin dit blogje te tikken. Raar hoor om in iemands huis te zujn als diegene er zelf niet is. Wel fijn dat ik hier terecht kan. Een echt bed, bad, wasmachine, supermarkt en diverse plekken waar ik kan eten. En beter dan een hotel. Morgen ga ik op bezoek bij Barbara en Franz en niet te vergeten Willie hun schnauzer die naar bomen blaft. Zaterdag ga ik naar Hedwig en Wolde. Zaterdag 17 september reis ik eerste klas naar huis.
De auto is eindelijk uitgeschreven. Het is 1 ding geen auto te hebben maar om nu wel een zware diesel formeel te bezitten maar er feitelijk niets aan te hebben, dat is geen fijne combi.

Ik was van plan een nachttrein te nemen en had een plek voor 49 euro tot Utrecht gevonden voor zowel donderdag als vrijdag maar zag niet hoe dat met Jut moest. Ik naar het station om het te vragen. Als ik Jut mee wil nemen in de nachttrein moet ik een heel compartiment afhuren. Dat betekent 6 tickets! En die voor 49 waren er niet meer. Ik besloot spontaan overdag te reizen. Wehadden een goede verbinding totdt ik vroeg wat er gebeurde als ik onverhoopt 1 van de 3 overstaps zou missem, bijvoorbeeld omdat er een vertraging is. Dan zou ik in Venlo strandden. Zaterdagavond laat in Venlo stranden leek me iet leuk. Wij keken verder. De medewerkster van de info vond het leuk worden enzag er wel een uitdaging in. Uiteindelijk hadden we er een gevonden met voldoende tijd voor de overstappen en speling voor het geval er toch ergens een gemist zou worden. Toen de medewerkster van de infobali zei dat er nog reserveringskosten bijkwamen en dat dat bij eerste klas niet zo was. Bleek dat eerste kls reizen 5 euro duurder zou zijn. Daarna zijn we nog even bezig geweest met plaatsen uitkiezen. Waarbij ik ook een plek voor jut wilde reserveren maar dat kan dan weer niet. Heb nog even gevraagd if dat wel kan als ik ipv kaartje voor hond, kaartje voor nog een volwassene neem. Nee dt maakte allemaal niet uit omdat je een zitting reserveerd en niet de plek voor de stoel. Hoop dat mijn eventuele buren in de trein deze logica waarderen.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

30 augustus van Hainburg naar Bratislava

In Hainburg heb ik mijn blauwe croc lookalikes ingeruild voor teenslippers met kurk voetbed en zilveren bovenkant. Helemaal blij mee. Dat plastic voelt toch niet fijn als het warm is en de zool was vervaarlijk dun geworden. De dame die smiddags bij de info zit vertelt over een man die van München naar Tibet onderweg was zonder geld. Dat leek me toch niet helemaal ok. En een dame die alleen van Berlijn nar Jeruzalem onderweg was. Altijd baas boven baas. Bij het eten tref ik Duitse grootouders met hun deels Oostenrijkse kleinkinderen. Het is een goede dag geweest. Na een heerlijke nacht (verrassend stil en donker) geniet ik van een immens ontbijt. Ongegeneerd eet ik voor minimaal twee.
De bootverbinding naar Devin bestaat niet meer. He t wort dus de 15 tot 18 km op de zuidoever. Gelukkig wel met heel veel schaduw. Het is en van de fraaiste wandeldagen met mooie paadjes door het bos, een kleine kapel en voldoende verkoeling voor Jut. Tot ik vlak voor Bratislava niet meer direct langs het water kan. Ik krijg een pad direct langs de oude grens en het sperrgebiet een soort braakliggend stuk grond met aan beide zijden prikkeldraad. Iemand vertelt dat vroeger mensen geprobeerd hebben de rivier overtesteken ( die is daarca 400 meterbreed) Als ze nietverdronken en niet doodgeschoten werden, troffen ze daarna nog een keer dit prikkeldraadding. Uiteindelijk lopen we de stad in en ik besluit eerst tegaan eten. Als bij toeval is het dichtsbijzijnde restauranrin hetzelfde gebouw als de roeivereniging. En nee Bratislava heeft geen camping en Ja ik mag wel mijn tentje opzetten. Ik sta nast een terras aan de rivier pal tegenover de burcht! Ik eet en besluit pas de volgende dag Bratislava te gaan verkennen. Van Eva mag ik ook twee nachten blijven staan en ze vraagt voor me na of ik de douche van het restaurant die als opslagplaats wordt gebruijt weerals douche mag gebruiken. Dat kan ook mits ik genoegen neem met een iet helemaal smetteloze douche.

Bratislava is een prachtige stad. De oude binnenstad is overzichtelijk en charmant. Iklaat Juta achter in een binnentuin van een bar en vindt haar 4 uur latar lief slapend terug. Wederom waren de plushtierassociaties niet geheel onterecht.
ik ben blij dat de laatste paar dagen van mijn tocht zo lekker zijn. Dat is wat me waarschijnlijk vooral bij gaat blijven. Ik doe bootschappen voor de terugreis: het wordt Augsburg en van daar via Wurzburg en Lauterach naar huis.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

29 augustus Van Petronell Carnuntum naar Hainburg

Na 3 nachten op een van de saaiste kampings van deze reis, vanmorgen om 07:00 uur vertrokken om ca half 11 in Hainburg aan te komen. Ik was wel blij met deze kamping afgelopen vrijdag omdat het voor Juta absoluut te warm was om nog verder te gaan. En de plek was ideaal om een hittegolfje uit te zitten. Een plekje in de schaduw, een bank, een tafel, een frisdrank annex wijnautomaat en een koffieautomaat. Alsmede een winkel die ik nog net voor sluitingstijd kon verlaten met kaarsjes, kaas, worstjes en heel lekker brood. Alsmede fruit en kwark. Daarnaast een zeker interessante reconstructie van een Romeinse nederzetting met een tentoonstelling en een goed Restaurant. Wat wil een mens nog meer? Dit mens wil ook gezelligheid en goede gesprekken. Gelukkig trof ik telkens leuke mensen bij het restaurant zodat in ieder geval de maaltijden van goed gezelschap voorzien waren. Daarnaast heb ik met plezier een paar boeken gelezen. Juta deed deze luie dagen goed.

Vorige week zei iedereen dat het vanaf maandag weer frisser zou worden. De verwachting gisteren was nog altijd 29 graden. Ophouden twee dagen voor Bratislava zag ik niet zitten. En op dit stuk heeft elk stadje een Station. Zodat ik vanmorgen maar gewoon op pad ben gegaan. Om half 11 in Hainburg aangekomen en er blijkt een Gasthof met een klein kampeerveldje te zijn. Een kamer kost 67 euro ivm toeslagen voor alleen zijn en voor de hond. Ondanks het voorspelde onweer toch gekozen voor mijn supertentje. Dat stond voor 12:30 uur. En het Gasthof heeft een ontbijtbuffet vanaf 07:00 uur. Dit is eigenlijk mijn droomscenario een kampeerplekje met douche, toilet en ontbijt.

De toeristinformatie heeft een computer met internet vandaar dit blogje met foto´s. En ik probeer nu alle Duitse hoofdletters en dubbele nn en mm er weer uit te halen. Er is een Heuriger (wijngut met restaurantachtig iets erbij) om de hoek en de dame die het runt en ik hadden het vanmorgen al gezellig, daar ga ik zo uitgebreid eten. Als het gaat onweren, wacht ik net zo lang tot het droog wordt voordat ik naar mijn tentje verdwijn. Het plan voor morgen is wederom vroeg op en vanaf Hainburg met de boot naar Devin vanaf daar door het bos direct langs de Donau nog ca 8 km tot Bratislava.

Mijn to do list voor als ik weer eens Internet heb:

  • Is er een Camping in Bratislava?
  • Kan ik vanaf Bratislava met de boot terug naar Passau?
  • Wil ik in Augsburg verblijven of ga ik toch naar Lauterach en vanaf daar heen en weer naar Wurzburg
  • Kan ik nu alvast een trein vanaf Ulm naar Den Haag boeken?

En natuurlijk even kijken of de RDW mijn Auto nu eindelijk heeft uitgeschreven.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

XXVII augustus Petronell Carnuntum

Op het mooiste plekje van een verder oersaaie camping zit ik een hittegolf uit Gelukkig was ik hier wel op tijd om boodschappen te doen Het ontbreekt mij aan niets Ik lees een tamelijk hylarisch boek van Marian Berk over ouder worden 

Gisteren ben ik gaan eten bij het gasthof en heb een bijna tachtigjarige gepensioneerde landmeter verblijd door hem te vragen of hij alleen wilde eten of dat ik erbij mocht komen zitten We hebben gezellig samen gegeten 

Bij terugkomst op de camping bleek mijn tentje ingebouwd door wohnmobielen Toen ik wilde gaan douchen bleek dat iemand mijn handdoek als dweil had gebruikt Een oud meisje schrok van mijn toch ietwat geirriteerde wat doet mijn handdoek op de grond Ze ging hem uitwassen Nu is hij schoner dan dat ie de afgelopen weken is geweest Werd nog gezellig 

Vanmorgen boodschappen gedaan voor vandaag en morgen en daarna gaan lezen Graag zou ik vanmorgen verder gegaan zijn maar Jut trekt deze warmte echt niet Ze slaapt en af en toe staat ze moeizaam op om een meter verderop weer te gaan liggen Eten en drinken doet ze wel dus ik maak me geen echte zorgen 

Maandag wordt het weer iets minder warm Ik ga heel vroeg verder en kijk of ze er weer tegen kan Vanaf hier zijn vrij veel gasthofer tot Bratislava en ook treinstations voor het geval Jut het niet redt of nergens welkom is 

Volgend jaar maar eens zien of sultanstrail naar Istanbul wel een goed idee is voor mij met hond

Gelukkig lukt het me wel om me bij de situatie neer te leggen Al hoop ik wel dat er nog wat onteressante mensen langskomen

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

XXVI augustus van Bruck an der Leitha naar Petronell Carnuntum

Gisteren door Alex en Patty opgehaald en uiteindelijk in Bruck an der Leitha in Pension Eder beland Dit was het eerste adres na Wenen waar Jut ook mee mocht tegen bijbetaling van tien euro Alex had zijn Harley daar in de buurt staan en ging die dus halen Hij is brandweerman en Patty kapster Ze hebben overwogen mij hun bank aan te bieden maar vertrouwen hun hond onvoldoene Zijn bang dat ie op eigen terrein Jut te lijf gaat Geestig het is een bange herder teckel nog wat mix De schatten hebben alle overnachtingsadressen vanaf Wenen gebeld Als er al plek was dan niet voor hond Uiteindelijk rijden we naar zBruck Ze vinden het gaf wat ik doe en zo kunnen ze een bijdrage leveren 

Om VII zijn we bij pension Eder Het is een opslagplaats voor werkers met ontbijt vanaf zes Dus ook functioneel voor wandelaars Er komt een vrouw met labrador binnen die me op agressieve toon en met heftig accent vraagt waar mijn hond is Daarna zegt ze nog iets dat ik niet versta Ik zeg dat ik haar niet goed verstaan begrepen heb Ze gaat boos weg 

Aangezien ik er niet kan eten ga ik naar de Heuriger ernaast en beland aan de stammtisch De eigenaresse zegt dat ze geen eten heeft alleen brood Ik zeg dat ik dan heel graag brood wil omdat ik nooit eet wat er niet is Ze ontdooit wat en vraagt wat voor soort brood en noemt drie dingen die wat mij betreft ook soorten behang hadden kunnen zijn Een van de mannen aan tafel vraagt of ik nl ben Hij heeft jarenlang met nl reisburos gewerkt Hij legt me uit dat de drie dingen varkensvet oftewel reuzel bloedworst en smeerkaas zijn Ik kies de smeerkaas en een gespritztes 

De vrouw met labrador komt binnen en er is een rare verandering in sfeer Als ze weer weg is leggen ze me uit dat ze onlangs een raar soort aanval heeft gehad en sindsdien vooral agressieve wartaal uitslaat Niemand weet goed hoe ermee om te gaaan 

De man die het best duits spreekt is de eigenaar van het pension Hij heeft het verpacht Ook heeft hij in de zeventiger jaren drie keer de Marcus Aureliusmars gelopen Toen was dat nog honderd km in XXIV uur Nu is het verrtig of tweeentwintig Hij heeft de route nog uitgezet 

Hij zegt dat ik vanaf zes ontbijten kan egal wat de waard gezegd heeft Door de week om zes Hij raadt me aan niet via Rohrau te gaan maar rechtstreeks naar PetronellHij tekent ter plekke een kaartje en zegt dat ik Petronell zeker redt voor het echt warm wordt Bovendien in Petronell meer kans op onderdak en er is een station mocht het evht niet meer gaan kan ik altijd nog de trein nemen

Ik vind het een zinnig voorstel en besluit om zes op te staan en direct na het ontbijt te vertrekken zodat ik hopelijk onder dak heb voor Jut te moe is

Gelukt tentje staat tussen een paar bomen en daardoor de hele dg in de schaduw Wat  wil een mens nig meer dan in een plaats met de naam Petronell Carnentum een hittegolfje afwachten Ik heb eten drinken een weingut douches wc en een hele bibliotheek bij me Morgen besluit ik of ik blijf Alternatief is naar Auchsburg kan ik de woning van Norbert lenen Hij is in een reha in de buurt van Passau

Ik ga zo paar uur lezen en dan naar het gasthof om lekker uitgebreid te eten 

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

XXV augustus van Klosterneuburg naar Sultanstrail met oponthoud wegens te warm

Vanmorgen heeft Udo koffie voor me gemaakt en heb ik hem gevraagd of hij een nl fietser ook wat aan wil bieden Werd een gezellig ontbijt waarvan een leuke foto tzt volgt 

Ik ben met de trein en ubahn naar Simmering gegaan en heb daar Sedat gebeld met de vraag waar te zoeken voor Sultanstrail Sedat heeft in een paar jaar tijd een nieuwe pelgrimsroute naar Istanbul gecreeerd Een paar jaar terug kreeg ik van hem een paspoort voor de Sultanstrail met de boodschap als je in Rome aangekomen bent heb je een nieuw doel nodig mag ik Istanbul voorstellen 

Onderweg naar schloss Neugebaude vraag ik bij een tennisclub of ik daar mijn tentje mag opzetten Dat mag niet Iedereen zegt dat ik in schloss Neugebaude goed kan eten maar dat is pas vanaf vijf uur Ik loop door naar een winkelcentrum om wat te eten en Jut is helemaal fix und fertig Het is minimaal xxvii graden in de schaduw Sedat appt me de namen van de dorpen onderweg naar Bratislava En dat ik in het centrum van Wenen een kaart had kunnen vinden en bij welke boekhandel Ik vraag mensen op het terras of ze een mogelijkheid om te overnachten in de directe nabijheid weten Het zijn twee stelletjes Een heftig getattoeerde man belt voor me naar het hotel dat kost minimaal vijfenzestig euro Ik loop naar een kerk die school blijkt te zijn en gesloten is Ik vraag bij alternheim en krijg telnr pfarrhaus De heftig getattoeerde man belt het pfarrhaus en laat weten dat die vanaf vijf bereikbaar zijn Een man in het restaurant wil mij wel voor een nacht huisvesten maar Jut niet

Een te dik jongetje stelt ongelofelijk veel en goede vragen 

  • Waarom niet de bus
  • Wat is er met de hond aan de hand
  • Hoezo Istanbul
  • Wanneer is de hond jarig

Het jongetje gaat weg en de getattoeerde man met vriemdin en teckelachtige hond komt terug Ze zijn langs het pfarrhuis gelopen en dat is gesloten Ze bellen hoe laat ze hun auto kunnen halen en laten me weten dat ze me eind van de middag komen halen en me naar Swechat brengen om daar een goedkoper alternatief te zoeken Intussen komt het jongetje terug om te laten weten dat het in de Penny veel koeler is Mijn grote helper vertelt hem dat honden daar niet naar binnen mogen Ik bedank het jongetje en zeg dat het heel lief van hem is speciaal terug te komen om mij een koelere wachtplek voor te stellen 

Ik bedank mijn vriendelijke heftig getattoeerde helper en zeg dat ik hier in de schaduw blijf tot het wat afkoelt en dat eind van de middag een lift helemaal geweldig is

Intussen ook bericht dat de auto in oostenrijk op naam van de nieuwe eigenaar staat Rdw gevraagd zsm de afmelding te verzorgen

Wanneer en waar met Norbert champagne te drinken om de goede afloop van dit autoverkoopverhaal te vierwn wordt nog ingewikkeld Hij is in reha ivm een nieuwe schouder en zegt alleen overdag weg te mogen Bezoek mag maar niet met hond

Ik kan in Wurzburg terecht vanaf zes sept en vanaf ca negen is Hedwig weer thuis

Alex en Patty komen me tegen zessen halen en bellen werkelijk elk hotel pension gastezimmer in de dorpen die Sedat heeft genoemd Bijna geen accepteert honden We komen uit in Bruck wat me lopend bij deze hitte toch zeker drie zo niet vier dagen op de straat gehouden zou hebben Gegeten bij de Heuriger hiernaast Morgen komt de eigenaar van het pension me bij het ontbijt een goede kaart brengen Norbert biedt me zijn woning aan voor het geval het niet blijkt te gaan 

Ik hoop dat het buiten Wenen beter gaat Komen we morgen achter

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Auf Walz gehen

In Duitsland en Oostenrijk kunnen handwerkslieden na hun opleiding op Walz gaan In de middeleeuwen moest een leerling drie jaar lang na zijn proef minimaal vijftig km van zijn thuis wegblijven Gedurende die tijd reisde hij rond met slechts een stel kleren naast de kleding die hij draagt Verder heeft hij zijn gereedschap een stok en een oorbel ter waarde van een eventuele begrafenis bij zich Hij werkt telkens voor ca zes maanden en trekt dan te voet weer verder Dit gebruik bestaat nog steeds Priska refereerde eraan en de man van de water is van iedereen imbiss Toen Bernhard gisteren soorten reizigers noemde kwam de walzganger naast de pelgrim toerist vrij en wildreiziger ook weer langs Naar zijn oordeel wij in de categorie vrij of wilreizigers Het onderscheid tussen die twee is mij nog niet helemaal duidelijk 

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen