Open mind, hart en wil

“Voelt u zich nu sterk genoeg om door te lopen?” Ja, ik voel me sterk genoeg. Mijn hoofd kwam er niet uit. Probeert altijd vooruit te kijken. Maar NU is het enige moment waarop je iets kunt doen. En alleen met je gevoel kun je nagaan of je nu wel of niet verder kunt.

Als ik terug ben van deze pelgrimstocht naar Santiago de Compostella weet ik dat ik lichter wil leven. Een jaar later is mijn huis verkocht. Nog een jaar later is er een bouwval opgeknapt. Zo heb ik ruimte gemaakt voor de dingen die er echt toe doen.

Lieve mensen wél bezoeken. Een hond nemen en meer betrokken zijn bij het verzorgen van mijn ouders. En een nieuwe tocht. Met hond Juta naar Rome wandelen. Ik kom veel mensen tegen die ook zo graag dit of dat willen, maar… Ik besluit om de effecten van mijn pelgrimstochten beschikbaar te stellen. Die worden prima samengevat door het begrip Floreren uit de positieve psychologie. Je floreert als je positieve emoties en passie inzet voor relaties, zingeving en het realiseren van doelen.

Zingeving gaat over deel uitmaken van een groter geheel. En daar een wezenlijke bijdrage aan leveren. Je ziel weet wel wat dat is. Om naar haar te luisteren, moet je zwijgen. Als het lukt hoofd, hart en buik op een lijn te krijgen, kun je aanvoelen wat je volgende stap is.

Open mind, open hart en open wil. Je opent je mind door te observeren in plaats van te oordelen. Je hart door te kiezen voor liefde in plaats van cynisme. Je wil door te vertrouwen. Als je vertrouwen hebt, krijgt angst niet de kans je te verlammen.

Onzekerheid accepteren wordt al lastiger als het gaat om gezondheid, relaties en inkomen. Nu is het tijd om de moed te vinden en aan te pakken wat ik wél kan veranderen. Durven kiezen voor mijn passie waardoor ik even mijn evenwicht verlies. Tijd om ‘het echte leven’ onbevangen met een open mind, open hart en open wil te omarmen.

Advertenties
Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Liefde versus lust

Liefde is zijn, lust is hebben. Liefde is geven, lust is nemen. Liefde woont in je ziel, lust hoort bij ego. Beiden fijn maar laat ziel leidend zijn.

Op basis van de vier woorden voor liefde in het Oudgrieks verdeelt C.S. Lewis het woord ‘liefde’ in vier categorieën: genegenheid (storge), vriendschap (philia), erotiek (eros), en liefdadigheid (charis).

De romantische liefde (eros) is vaak de basis voor een relatie. Maar Aldus Esther Perel in Trouw: “Het is moeilijk om opwinding en hartstocht op te wekken bij dezelfde persoon bij wie je troost en zekerheid zoekt. Het is precies dit conflict tussen intimiteit, veiligheid enerzijds en de tomeloze overgave die een beetje leuke seks vergt anderzijds”.

Harry Jekkers heeft een liefdesliedje geschreven met de pakkende titel: ‘Ik hou van mij’. Jan Geurts een interessant boek: ‘Bevrijd door liefde’. Beiden stellen dat we doorgaans een partner zoeken die voor ons moet zorgen. Het kind in ons zoekt dan een vader- of moederfiguur. Bewust of onbewust zadelen we de ander op met onze ego-tekorten. Hoe sexy is dat? Volgens Jekkers betekent “Ik hou van jou” meestal: “schat hier heb je mijn problemen los maar op”. Hoe zou het zijn als volwassenen leren van zichzelf te houden? En voor hun eigen behoeftig kind te zorgen?

Bij de broeders van Huijbergen (franciscanen) organiseer ik retraites floreren en kloosterweekenden. Broeder Bram doet sinds vorig jaar mee. In een gesprek met hem gevraagd hoe je zelf kunt zorgen dat je voldoende liefde bent/hebt. Hij zegt hierover dat je de weg naar binnen te gaan hebt: “Minderen in plaats van (consu)meren. Alles ontvangen, door je heen laten gaan en ook weer loslaten. Dat is een spirituele weg waarin je steeds meer jezelf wordt”. Daardoor ontstaat meer ruimte voor de gevende in plaats van de behoeftige liefde. Ziel zorgt voor ego.

En om met Jekkers te spreken:
“Want ik hou van jou
is niet de sleutel tot de ander
maar ik hou van mij
al klinkt het bot en slecht
want wie van zichzelf houdt
die geeft pas echt iets kostbaars
als hij ik hou van jou
tegen een ander zegt”.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

De portemonnee van Leapp

Volgens Leapp zelf: “Refurbished is het antwoord voor iedereen die op zoek is naar een Apple product maar ook aan het milieu en aan de portemonnee denkt. En dat ook nog met de kwaliteit die je van Apple gewend bent… Ook ontvang je bij elke MacBook die je bij leapp aanschaft twee jaar carry-in garantie.”

Begin dit jaar crasht mijn laptop. Tijd voor een nieuwe. Maar ik ben niet zo van nieuw. Ik heb liever meer kwaliteit voor mijn geld. De keuze valt op een Macbook bij Leapp voor 799 euro.

Vanwege een operatie aan mijn hand kom ik pas in maart toe aan het echt gebruiken van mijn Macbook. En ik snap er niets van. Bij gebrek aan kinderen huur ik dan een student in. De student zet de back up terug en stemt mijn apparaten op elkaar af. Ben ik net een beetje gewend, gaat het scherm geleidelijk op zwart.

Tijd om de garantie te testen. Ze sturen het apparaat op en dan krijg ik het na twee weken weer terug. En nee ze doen niet aan vervanging. Gelukkig is het voorjaar en hou ik toch al niet van elektronica. Na twee weken krijg ik een andere Macbook terug. Het kost hun te veel om het ding te repareren. Ik schakel weer een student in.

Begin september gaat het scherm van Macbook 2 zonder waarschuwing op zwart. De reparatie duurt langer omdat Leapp een nieuwe reparateur heeft. Bovendien is Leapp failliet geweest en overgenomen ‘dus’ ik mag blij zijn dat de garantie overgenomen is. Na een maand is het goede nieuws dat mijn Macbook teruggevonden is. Maar nog bij de reparateur. Ik type deze column op een notebook/noodboek van de Aldi.

Na zes weken komt de Macbook ongerepareerd terug. Hij is onherstelbaar beschadigd door vocht. En dat valt niet onder de garantie. LEAP stelt voor de schade op mijn inboedelverzekering te verhalen. Maar mijn huis is droog. Deze schade is niet ontstaan tijdens de paar maanden dat ik het ding heb gebruikt. LEAP weigert aansprakelijkheid.

Mijn keuze voor Leapp heeft me in totaal 1250 euro gekost. De aanschafkosten, een beschermhoes, hulp van ‘student aan huis’ en dit notebook. En dan heb ik het nog niet over de ergernis en tijd.

LEAPP denkt vooral aan zijn eigen portemonnee.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Liefde versus Lust

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Problemen zijn kansen in werkkleren

Afgelopen weekend was ik bij mijn oudste neef op bezoek. Hij bouwt aan een gemeenschap waar mensen tijdelijk terecht kunnen. Op zijn muur pakkende teksten. Deze doet me denken aan het werk van Alan Seale. Een citaat:

“Making a difference in the world begins with being willing to be fully present with the invitations, opportunities, challenges, and complexities that are in front of us. Then, as best we can, we get to the core or essence of what is happening and begin working from the inside out”. Zien hoe hij het partnerschap tussen ego en ziel uitlegt? Alan Seale on ego and soul

Ik werk graag met de geleide meditaties van Alan Seale. Ze maken dat je met je ziel en ego in gesprek gaat. Je maakt kennis met je grootste potentieel en stapt in de energie van je toekomstige zelf die dat potentieel heeft waargemaakt. Dan stap je terug in het huidige moment maar neemt de energie van je toekomstige zelf mee terug naar dit moment. Als ik het zo op schrijf lijkt het op toveren en zo voelt het ook. Prachtig dit energetisch werk.

Wil je een weekend voor jezelf? In een omgeving waar Fransiscaner broeders al eeuwen met aandacht leven. Deelnemen aan de Lauden en de Vespers. Bij mooi weer wandelen in de bossen rondom Huijbergen? In gesprek gaan met jouw ego en jouw ziel? Een labyrint lopen om te voelen wat je los kunt laten, wat je mag ontvangen en hoe je dit kunt toelaten?

Het kan allemaal in het weekend van 23-25 november. Broeder Bram en ik begeleiden een kloosterweekend waarin de fransiscaanse spiritualiteit en de geleide meditaties van Alan Seale een mooi programma maken. Voor meer informatie bel of mail me

7 tot 9 december zelfde locatie maar nu een combinatie met yoga. Vorig jaar was er een yoga docent bij het kloosterweekend en hij begon elk dagdeel met een passende fysieke oefening. We hebben besloten elk seizoen een weekend met hart en ziel aan te bieden.

Ik hoop je eind november en/of begin december in Huijbergen te ont-moeten.

 

 

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Badjas

Deze column verschijnt in de volgende Omnes. Het blad voor de leden van de Vereniging pelgrimswegen naar Rome. Het is een ‘waar gebeurd’ verhaal.

Badjas
Het is middag en warm. Ik rust uit op het terras van een sporthal. Het terrein is verlaten. Er is een woning boven de sporthal. Ik bel aan om te vragen of ik hier mijn tentje op mag zetten.

Er doet een grote dikke Duitser van een jaar of zestig open. Hij kijkt me wat bevreemd aan. Hij zegt dat hij er niet over gaat. Hij is net vandaag in deze woning getrokken. Hij vindt dat ik maar naar het gasthof moet gaan. Het gasthof is vier kilometer de verkeerde kant op. Ik ga nooit terug. Hij biedt aan me te brengen. Ik bedank vriendelijk. Ik ga nooit terug.

Tijdens dit vreemde gesprek loopt er een man met zijn hond langs. De grote dikke Duitser zegt dat deze man over de sporthal gaat. De man geeft me toestemming gebruik te maken van de kleedkamer. Hij komt even later terug met de sleutel en maakt een briefje voor de voetballers. De voetballers moeten de andere kleedkamer gebruiken. Deze kleedkamer is voor de vrouw met hond die naar Rome ‘pilgert’.

Als ik geïnstalleerd ben komt de grote dikke Duitser langs en nodigt me uit voor een maaltijd. Hij stelt zich voor als Horst en verontschuldigt zich voor zijn wat afhoudende reactie van die middag. Horst is de burgemeester van het dorp. Die avond heeft hij een raadsvergadering over het pad langs het sportcomplex. Moet het pad verhard worden of niet? Ik zeg van niet. Tenzij het dorp meer fietsers wil, dan liever wel verharden. Horst biedt mij het gebruik van zijn badkamer aan en vraagt of ik de volgende ochtend kom ontbijten.

Ik laat het bad vol lopen. Intussen stop ik mijn kleren in de wasmachine. En vul de trommel met het wasgoed dat naast de machine ligt. Eenmaal in het bad wil ik mijn e-book lezen. Maar mijn e-book zit in mijn rugzak. En mijn rugzak staat in de kleedkamer beneden. En al mijn kleren zitten in de wasmachine. Ik trek een badjas van Horst aan en doe een handdoek om mijn natte haren. In de veel te grote badjas loop ik naar mijn kleedkamer. Op de terugweg groet ik zo vriendelijk mogelijk een paar verbijsterde voorbijgangers.

Aan het ontbijt vertel ik Horst van mijn ontmoeting met zijn dorpelingen. Ik vermoed dat ze gaan roddelen en wil dat hij er op voorbereid is. Horst begint onbedaarlijk te lachen. Tranen biggelen over zijn wangen. Hij vertelt dat hij is verhuisd omdat hij zijn vrouw verlaten heeft. Hij heeft zijn vrouw na vierendertig jaar verlaten omdat hij al jaren een relatie met een man heeft.

Vlak voor zijn verhuizing is hij uit de kast gekomen. Het dorp heeft vorige week te horen gekregen dat de burgermeester homo is. Op de dag van zijn verhuizing loopt er een o9nbekende vrouw in zijn badjas het huis in een uit.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Schrijfles

Voor de Omnes heb ik een paar columns geschreven. Omnes is het blad van de vereniging Pelgrimwegen naar Rome. Tot nog toe met hulp van bevriende schrijvende pelgrims. Waarvan er dan een zo lief was om mijn columns te herschrijven. Maar nu heb ik een heuse opleiding column schrijven gevolgd. Bij de schrijfschool in Rotterdam. Heel leuk om te doen. Dinsdag heb ik de laatste les. Naast de Omnes ga ik hier mijn bewerkte pelgrimverhalen delen. En af en toe eentje over mijn ervaringen met de gezondheidszorg. En dan nog mijn zoektocht naar zinvolle tijdsbesteding die ook voldoende inkomen genereert.

Vandaag mijn laatste column voor mijn schrijfles getiteld wetenschap.

Column Wetenschap
Er zit een knobbeltje onder mijn linkervoet. De huisarts zegt dat het onschuldig is. Het knobbeltje groeit. De huisarts zegt dat het onschuldig is. Het knobbeltje doet pijn als ik er op druk. De nieuwe huisarts laat een echo maken.

Op de echo staat een fybroom. De huistarts verwijst me door naar een plastisch chirurg. Het meisje aan de telefoon zegt dat ik bij de afdeling huid en uiterlijk moet zijn. De plastisch chirurg is me iets te glad, iets te mooi en iets te verveeld. Op zijn bureau ligt een rijtje borstimplantaten. Hij vindt ook dat ik bij bewegen had moeten zijn. Maar hij wil wel even naar mijn voet kijken en zegt: Morbus Ledderhose.

Ledderhose is de achternaam van de ontdekker van mijn Morbus. De chirurg vertelt dat de aandoening goedaardig is maar ook ongeneeslijk en zeldzaam. Vooral niet in laten snijden. Ik google en besluit dat ik bij radiotherapie wil zijn. De huisarts blijft naar plastisch chirurgie verwijzen.

De radiotherapeute belt me nog dezelfde dag terug. Ze maakt tijd voor me. Ze bevestigt de diagnose Ledderhose en vertelt dat er ook een hand- en een penisvariant is. De handvariant heb ik ook. Ik ben voor het eerst blij met de overgang. Alles beter dan een knobbelpenis. Ze kan me in een wetenschappelijk onderzoek onderbrengen. Of me naar een Duitse kliniek doorverwijzen. Dat moet ik dan wel zelf betalen. Want er is geen wetenschappelijk bewijs dat bestraling werkt. Eigenlijk weten ze nog heel weinig over deze aandoening.

Ik kies voor wetenschappelijk onderzoek. In een periode van 12 weken twee keer een week bestraling of placebo. Over anderhalf jaar hoor ik welke ik heb gehad. Ik vertel dat ik mijn voeding aanpas, acupunctuur doe en positief denk. Het maakt volgens hen niet uit wat ik eet, doe of denk. Als ik succesvol ben ligt dat of aan de bestraling of aan het placebo effect. Dat is wetenschap.

 

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Schuldig onderwerp?

Wat moet ik met zo’n onderwerp? Voor een cursus column schrijven is het onderwerp van de eerste column schuldig. Zo’n onderwerp vraagt om een drama. Immers als het lukt iets of iemand anders de schuld te geven hoef ik er niets meer mee. Mijn moeder was hier zeer bedreven in. Spreek ik met haar af bij een station, gaat ze naar een ander station. En is boos op mij dat ik haar heb laten wachten. Verspeel ik mijn baan, relatie en huis, is zij boos dat ik haar dit aandoe. Drama!

Je kunt je ook verdiepen in de situatie. Je onderzoekt de feiten. Ik vraag dus waar en hoe laat we ook alweer hadden afgesproken. Ze pakt de kaart erbij die ik haar heb gestuurd met exacte aanwijzingen voor onze afspraak. Ze houdt vol dat ik wel naar haar toe had kunnen komen ondanks dat ik niet kon weten waar ze was. We zitten vast in het drama. Geen van beiden voelt zich verantwoordelijk voor deze situatie.

Kan ik ook anders naar de situatie kijken? Welke keuzes heb ik? Wat gebeurt er als ik niet de slachtoffer- of daderrol kies? Dan hebben we wat gegevens. De feiten op zich betekenen niets anders dan de betekenis die we er zelf aan geven. Terug naar deze column. Kan ik een column schrijven over het onderwerp schuldig zonder in drama of situatie te blijven hangen?

Nog meer vrijheid creëer ik als ik de situatie als een kans kan zien. Wat vraagt deze situatie van mij? Wat wil hier nu gebeuren? Niet voor mij maar door mij. Wat nu als ik het onderwerp zelf schuldig verklaar? Ben ik u nu nog een column schuldig?

Drama – (informatie) – Situatie – Keuze – Kans (model van Alan Seale)

Dit proces van Drama, via Situatie naar Keuze en Kans begeleid ik bij de weekenden bij de broeders van Huijbergen in Huijbergen. Voor meer informatie en data, ga naar: ikfloreer.nu

 

 

Geplaatst in Geen categorie | 1 reactie

Change of plans

Begin dit jaar zei ik enthousiast ja tegen de verhuur van mijn huis voor 6 weken. Het plan was dan het Olavs Trail te gaan wandelen. De verhuur van mijn huis levert het budget voor de tocht en ik moet dan sws ergens anders naartoe. Het mes snijdt mooi aan twee kanten. Bovendien een deadline voor mijn aandacht voor de kwetsbaarheid van het lijf. Een operatie aan mijn rechterhand eind januari hakte er behoorlijk in en triggerde bovendien Duputrain (een goedaardige maar ongeneeslijke bindweefselaandoening waarbij je hand langzaam of snel krom trekt). Daarnaast bestraling voor mijn voet of een placebo. Onder de linkervoet zit een bindweefselknobbel die anders heet (Ledderhose) maar hetzelfde is (goedaardig, ongeneeslijk en tot op heden onbehandelbaar). In Groningen vindt wetenschappelijk onderzoek plaats naar de effecten van bestraling. Ik heb mijn linkervoet bij leven beschikbaar gesteld aan de wetenschap. Bestraling zou behulpzaam kunnen zijn, maar wordt niet vergoed want de effecten zijn (nog) niet bewezen. Daar kwam nog een griep en iets wat op een longontsteking leek bij.

Dus ik had een nieuw en vrolijker perspectief nodig: een pelgrimstocht in juli/aug. Inmiddels kan ik vrij goed lopen, doen mijn handen het nog steeds niet uitmuntend maar er valt mee te leven. Maar het traject Olavs Trail bevat een stuk waar je geen eten vindt en het dus mee moet nemen voor enkele dagen. Dat extra sjouwen en de rit van 1800 kilometer leek me toch wat te gortig. Dus behoefte aan een plan B.

Plan b was een paar weken met Niko mee wandelen. Niko is onderweg naar Rome en reageerde enthousiast op mijn verzoek of hij het een leuk idee zou vinden als Jut en ik 8 juli afreizen naar Italië alwaar hij dan tegen die tijd waarschijnlijk zou zijn. En toen was ik op 12 juni op bezoek bij een lieve oude tante in Limburg en bleek Juta totaal uit haar doen. Ze had zeer veel pijn en gebruikte een poot helemaal niet. Het bleek artrose en botkanker kon – ook na het maken van foto’s – niet worden uitgesloten. Dus zij zou zeker niet mee kunnen en ook de optie het dier een rugzak te geven is voltooid verleden tijd. En nu al zonder haar gaan wandelen voelde niet goed. Gelukkig reageert ze heel goed op de pijnmedicatie. Afgelopen vrijdag bijna 10 km gewandeld en zaterdag was ze ook nog helemaal ok. Dus ik heb goede hoop dat het slechts artrose is en geen botkanker. Had me een paar weken geleden gezegd dat ik binnenkort zou hopen dat Juta artrose zou hebben en ik had je voor gek verklaard. Gisteravond meldde Niko dat hij zijn tocht afbreekt omdat het te warm is. Dus wellicht was deze optie sws niet de bedoeling.

Plan c werd the walk of wisdom. Maar dan zonder bagage voor hond en ook mijn handen ontzien door de route te lopen vanaf een camping bij Groesbeek waarvandaan eenvoudig naar en van de route ‘gebust’ kan worden. Nu had ik altijd al eens the walk of wisdom willen lopen maar had die tot nog toe willen bewaren voor als ik bejaard ben. Een paar maanden aan den lijve ondervinden hoe kwetsbaar het lijf is, maakt me nederig en dus leek the walk of wisdom opeens De optie om toch een pelgrimstocht te lopen en zowel vrouw als hond zonder bagage. Toen ik vandaag de camping ging reserveren vroeg de campingbeheerder of ik wist dat de Nijmeegse vierdaagse eind volgende week van start gaat. En nee het lijkt mij niet relaxt om the walk of wisdom te wandelen in en om een stad die helemaal op zijn kop staat door de wandel vierdaagse. Dat is dan toch een wat andere energie. Bovendien was de camping die week overvol.

Plan d begint zich nu langzaam af te tekenen. Het wordt een langzame tocht naar Zuid Duitsland. Met een nieuwe opblaasbare tent (de eenvoudigste manier om een tent op te zetten) en een paar boeken mee. Alan Seale Zoektocht van de ziel met als ondertitel ” gebruiksaanwijzing voor het leven (bij geboorte niet meegeleverd). Dingen die je alleen ziet als je er de tijd voor neemt van Haemin Sunim en In negen stappen naar innerlijke bloei met meditaties en oefeningen voor spirituele groei van Lisette Thooft.

Nu zit ik aan mijn eigen eettafel met de deuren naar de tuin open. Uitzicht op een overdekt terras met een grote parasol en een robuuste houten tafel voor een groene oase. Zo net voor een periode van 6 weken verhuur, waardeer ik mijn huis des te meer. Dit huis biedt mij een dak boven mijn hoofd en een budget voor pelgrimstochten of andere reizen. En de reacties van huurders maken dat ik zelf ook telkens met nieuwe ogen kijk. Er rest mij niets dan dankbaarheid. En dat is mooi want een open houding is de enige manier om met onzekerheid om te gaan. Langzaam leer ik te leven als een pelgrim: rustig en open de dingen nemen zoals ze zijn en in het moment blijven.

Ik vermoed dat ik bij terugkomst een nieuwe versie van mijn ebook heb. En hopelijk een aantal deelnemers voor het weekend leven vanuit hart en ziel eind september om ze alvast in de stemming te krijgen. En wellicht een baan?

Want ik heb gesolliciteerd bij de Pelgrim. De Pelgrim is een organisatie van de pelgrimskerk in Zoetermeer die een ruimte voor zingeving en spiritualiteit wil bieden. En ze zoeken een pionier. Alleen de naam van zowel de functie als de organisatie maakten solliciteren noodzakelijk. Ik hoop op een gesprek volgende week.

 

 

Geplaatst in Geen categorie | 1 reactie

Licht en liefde

Vanmorgen mocht ik vroeg naar het UMCG voor mijn eigen straalmoment. Bij binnenkomst ontmoet ik een Thaise vrouw met een prachtige uitstraling. Ze kijkt me aan en zegt dat ze helemaal blij wordt van mijn positieve uitstraling. Ze zegt erbij dat ik vast niet uit Groningen kom. We worden blij van en met elkaar en hebben een prachtig gesprek over haar Boeddhistische achtergrond. Ze vertelt dat ze is opgevoed met dat je wel mag vergelijken met andere mensen, maar bij voorkeur met mensen die het minder getroffen hebben zodat je jouw situatie weer waardeert.

De medewerker van het straalapparaat vraagt of ik al naar de maandag door hem aanbevolen restaurants ben geweest. Ik beken dat alle dagen tot nog toe anders lopen dan verwacht. Ik vertel over mijn fietsavontuur en de uitnodiging van de galeriehouder om vandaag na mijn fietstocht bij hem langs te komen voor een voortzetting van ons gesprek over kunst, pelgrimeren, het leven en het wezen van de man (hij is van de mannen).

Vanmorgen door de stad fietsend kwam ik al dwalend langs een oude kerk die de nieuwe kerk heet. In de grote houten deur stond een kleiner deurtje open. Dat leidde naar een stilteplek waar een kaarsje gebrand kon worden. Hier had ik een foto bedacht, maar laptop en telefoon kennen elkaar niet. Er stond een mand met teksten die je mee kon nemen. De bovenste heb ik meegenomen en luidt:

” Jezus zei: ‘vraag en er zal je gegeven worden, zoek en je zult vinden, klop en er zal voor je worden opengedaan. Want ieder die vraagt ontvangt, en wie zoekt vindt, en voor wie klopt zal worden opengedaan”.

Ik loop om de kerk heen om er achter te komen dat de kerk zelf gesloten is. Aan de andere kant van de kerk zit een man een boek te lezen. Ik groet hem en vraag of hij weet of ik de kerk in kan. Hij is de dominee en laat mij zien hoe ik door de pastorie naar de kerk kan en zegt dat ik rustig rond mag lopen en me niet moet storen aan het stemmen van het orgel. Hoop, geloof en liefde staat er overal en deuren die alleen voor ouderlingen toegankelijk zijn. Ook hiervan geen foto.

Buiten heb ik een mooi gesprek met de dominee die oorspronkelijk uit Twente komt en in Rotterdam gewerkt heeft. Als zijn afspraak van half 11 aankomt, ga ik weer verder. Onderweg naar de tweedehands kledingwinkel die gisteren gesloten was, kom ik langs een juwelier met jakobsschelpjes in de etalage. Ik ga naar binnen en koop oorbellen een set van een engel en een duivel. Eigenlijk mag ik geen geld meer uitgeven en terwijl ik naar buiten ga met een gemengd gevoel over deze aanschaf pingelt mijn telefoon. Het is een berichtje dat mijn huis in juni een paar extra dagen verhuurd is. Het bedrag is ongeveer de aanschaf van een fiets, een paar schoenen en een paar oorbellen. Het universum regelt de dingen best goed. Ik ben mijn huis zo dankbaar en realiseer me dat ik ook voor een deel op de schouders van mijn voorouders sta.

Een reactie op de blog van gisteren ging over dat bezit veel tijd en energie kost en dat een fiets huren simpeler is. Bezit is toch op zichzelf niet verkeerd. Mijn huis bijvoorbeeld dient mij meer dan goed. En de meeste zaken koop ik weliswaar maar beschouw ik als huur. Ik koop, bij voorkeur gebruikt, en na verloop van tijd geef ik het weer door of verkoop het weer. Met uitzondering van fietsen en wandelschoenen. De stadsbarrels rijd ik helemaal op en elke 5 tot 10 jaar koop ik een nieuwe oude fiets voor 80 tot 150 euro. Aangezien ik gisteren schoenen (ja ook tweedehands en onwijs gaaf, jammer dat de foto niet lukt-;( heb gekocht, heb ik een extra tas nodig. En voilà voor een paar tientjes koop ik een laptoptas en iets dat het midden houdt tussen een rugzak en een schoudertas. En een spin om de uitdijende bagage morgen op het rek van mijn nieuwe oude fiets te knopen.

Volgende week staat het opruimen van mijn voormalige werk-logeer-rommelkamer op het programma. Dan ga ik kijken welke tassen en schoenen weg mogen en of ze worden verkocht danwel weggegeven. Het doel is een kamer waar alle werkdingen, de goede fiets en de schildersezel een plekje krijgen.

Dan ben ik een jaar later dan ‘gepland’ weer helemaal opgeruimd en kan schoon de volgende periode van mijn leven in. Benieuwd wat het gaat worden. Licht en liefde was ook wat bovenkwam tijdens mijn helende reis. Daarover wellicht in een later stadium meer.

 

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen